۱۳۹۶ خرداد ۱, دوشنبه

پایان


متاسفم. برای خودم. برای ساده بودن خودم و برای احساسی که برات گذاشتم. برای زمانی از زندگی ام که رفته و دیگه بر نمی گرده. برای اشتباه شناختنت. و برای خیلی چیزهای دیگه.

کاش باهام رو راست بودی حداقل. این کمترین کاری بود که می تونستی در حق خودم و خودت بکنی، که نکردی. من که از همون اول بهت گفتم که هر وقت احساس کردی چیزی داره برات عوض می شه بهم بگو. بیا باهام راجع بهش حرف بزن. تو که می دونستی من قصد تحمیل رابطه رو ندارم. تو هیچ وقت حرف نزدی. و فکر کردی که من نمی فهمم به چی فکر می کنی. متاسفم که آدم صادقی نبودی. نه با من. نه با خودت.

حالا دیگه غیر از تاسف احساس دیگه ای ندارم.